رو به یک پنجره در جمعیتِ تنهایت…فکر کردم که خودم را به تو نزدیک کنم…بی هوا بین دو ابروی تو شلیک کنم...خنده های تو مرا باز از این فاصله کشت!قهر نه، دوری تو قلب مرا بی گله کشت…موج موهای بلندِ تو مرا غرق نکردحسم از سردی این بی خبری، فرق نکرداز دلم دور شدی؛ فکر تو آمد به سرمخواب میبینمت از خواب نباید بپرم! خوابِ پرواز تو با نامه ی خیسی در مشت…تو نباشی؛ غمِ این عصر مرا خواهد کشتعصر تلخی که به جز خاطره ای قرمز نیستعصر تلخی، که به جز ترس خداحافظ نیستیک دو راهیست؛ که از گریه به دریا برسمبه تو تنها برسمادامه مطلب

یه دوستی حرف قشنگی زد گفت :

آدم‌ها بیشتر از حرمت نون و نمکی که با هم خوردن باید حرمت لحظاتی که با هم خندیدن ، گریه کردن ، دیوونه بازی دراوردن و خاطره هایی که ساختن رو نگه دارن ....

و اما من و توووو...

هیچ یک را تجربه نکردیم...!

من حرمت رفاقت با تو ....و تمام خاطرات که تجربه نکردیم را نگه میدارم❤️

زندگی کن با جرات بیشتر

انتخاب کن با آزادی بیشتر

رها کن با امید بیشتر

تولد مبارک عزیزم ❤️